چه اتفاقی افتاد که آقای محقق تاريخ ! ....
آقای مير فطروس (که مصادره ی پژوهش های ديگران، عادتش شده است) توجه ندارد که منظور آقای کاتوزيان از ضمير «او»، محمد رضا شاه است .... (احمد افرادي)
ببينيم ، چه اتفاقی افتاد که آقای محقق تاريخ ! چنين دسته گلی به آب داد.
در کتاب « مصدق و مبارزه برای قدرت ، محمد علی همايون کاتوزيان » می خوانيم :
« شاه ، از دولت ساعد، که نسبت به انگليس روشی دوستانه داشت و در تقلب انتخاباتی نيز دخيل بود حمايت می کرد. اما از رزم آرا ، بيش از مصدق هراس داشت . علاوه بر اين او [ شاه ] آماده ی حرف شنوی از آمريکا هم بود واميد داشت که پای آمريکا را هم به سياست ايران باز کند تا هم تعادلی در برابر قدرت انگليس و شوروی پديد آورد و هم اين که از کمک های خارجی آن دولت بهره مند شود» ( ۱۴ ) پايان نقل قول.
آقای مير فطروس (که مصادره ی پژوهش های ديگران ، عادتش شده است) توجه ندارد که منظور آقای کاتوزيان از ضمير «او» ،محمد رضا شاه است ( که بر آن بود ، تا با رويکرد به آمريکا ، تعادلی در برابر قدرت انگليس و شوروی به وجود آورد ) نه رزم آرا !
از اين رو، عبارت ِ «او ... اميد داشت که پای آمريکا را هم به سياست ايران باز کند تا ... تعادلی در برابر قدرت انگليس و شوروی پديد آورد » را، به رزم آرا نسبت میدهد و به عنوان کشف تاريخی ! خود می نويسد :
« رزم آرا ... در کشاکش بين دولت های روسيه و انگليس ، به دنبال نيروی سومی ( آمريکا) بود ».
---------------------
از بخش دوم پاسخ «احمد افرادي» به مقالات دانشمندانه ي آقاي «علي ميرفطروس» در سايت گويا
------------------------------------------
آسيب رسانی به حافظه تاريخی، نگاهی به کتاب "آسيب شناسی يک شکست"، نوشته علی ميرفطروس (بخش اول)، احمد افرادی
بازگشت به صفحه نخست 