ستوان کلمبوي اسلامي هم به بازار آمد! خانم جميله‌ي کديور تشخيص دادند که انفجار شيراز کار بهائيان است. ايشان ضمناً "القاعده" و "وهابيون" را هم مثال زدند تا بيطرفي خودشان را برسانند!
پراکسی جديد
فيلتر شکن
برای دوستان در ايران 		اصغرآقا، نوشته هاي هادي خرسندي

جمعه 6 ارديبهشت 1387

ياد بيدار فريدون آدميت

جمعی از نویسندگان و شاعران و فعالان سیاسی در خارج از کشور
..... در برابر خرافه، کهنه‌‌انديشی و نوستيزی، سنت‌شکنی بيهراس بود و در بزرگداشت خرد و دانش و تجددخواهی، سنت‌گذاری پرتوان....

ياد بيدار فريدون آدميت، بيانيه جمعی از نویسندگان و شاعران و فعالان سیاسی در خارج از کشور
ياد بيدار فريدون آدميت (۱۳۸۷-۱۲۹۹)

آوريل ۲۰۰۸/ فروردين ۱۳۸۷
فريدون آدميت پس از چند هفته‌ای بر بستر بيماری در يکی از بيمارستانهای تهران، در ساعات نخستين بامداد روز دهم فروردين درگذشت و با درگذشت او، فرهنگ ايران يکی از چهره‌های يکتا و درخشان خود را از دست داد.
آدميت از جملۀ نخستين بنيانگزاران تاريخنويسی علمی در ايران بود. پژوهش تاريخی آدميت در پيوندگاه "تاريخ سياسی و فلسفۀ سياسی" شکل می‌گيرد. "تفکر تاريخی عنصر اصلی تاريخنويسی جديد است... آنچه به تاريخ روح و معنا می‌دهد،... دست يافتن به گذشتۀ زنده و شناخت جريان تاريخ است". پژوهش تاريخی آدميت، به مثابه دستاورد "تاريخنويسی جديد"، "از مظاهر پديدۀ آزادانديشی و انتقاد عقلانی" است.
آدميت دربارۀ زمينۀ اصلی پژوهشهای خود می‌نويسد که "تحقيق من در تاريخ افکار اجتماعی و سياسی" جديد در ايران است "که از قرن گذشته آغاز می‌شود و با ايدئولوژی مشروطيت تمام می‌شود". اين تحقيق "چند جهت مشخص دارد: بررسی انديشه‌های متفکران اجتماعی به طور اخص، شناخت شيوۀ تفکر کلی روشن‌انديشان و نوآوران افکار، تحول فکر سياسی درون نظام کهن و ريشه‌های فکری مشروطه‌خواهی". توجه آدميت درين زمينه، از جمله به "عقايد متفکران و نويسندگان اجتماعی" بود که "ترجمان جريانهای فکری جديد بودند و به طرد ابهامات ذهنی و تاريک‌انديشی برخاستند". "در سرتاسر جامعه‌های مشرق زمين"، اين چنين " متفکران و نويسندگان اجتماعی" از عوامل مؤثر بر "تحول جامعه‌" بودند و اينهمه با اينکه "انديشه‌های جديد از درون... [اين] جامعه‌ها برنخاست" چرا که "عامل تبدل افکار در سرتاسر جامعه‌های مشرق زمين تماس با مغرب زمين بوده است".
نوشتن دربارۀ علم تاريخ و روش تحقيق در تاريخ زمينۀ پراهميت ديگری از کارنامۀ علمی پايدار آدميت بود. وی به نقد نوشته‌هايی از معاصران هم همت کرد تا "آشفتگی فکر تاريخی" در ميان ايشان را بنماياند. اين نوشته‌های آدميت که از اصول تاريخنويسی و روش‌شناخت تاريخ و نقد تاريخی بحث می‌کند تا سالها همچون راهنما و دست افزار کارسازی پژوهندگان علوم اجتماعی را به کار خواهد آمد.
نوشته‌های آدميت، دستاورد عمری بلند در پرسش و پژوهش، روشنائيهای تازه و ديگری بر تاريخ دوران معاصر ايران انداخت، هم در آنچه دربارۀ تحول انديشة سياسی و اجتماعی در ايران در دوران جديد و معاصر نوشت و هم آنجا که به تحليل اين يا آن برهة تاريخ ايران پرداخت. پژوهش تاريخی آدميت بر دقت علمی و نقد عقلی تکيه دارد و بر انبوهی اسناد و مدارک معتبر و نشناخته‌ استوار است. در نوشتن دقيق بود و در گزيدن واژه‌ها و پرداختن عبارات طريق اضافه و گزافه و افراط نمی رفت. هرگز از گفتن آنچه درست می‌دانست سر باز نمی‌زد. با جسارت می‌انديشيد و به صراحت می‌نوشت. و آنچه نوشت، شوق خواندن تاريخ و پرداختن به تاريخ و انديشيدن دربارۀ گذشته و گذشته‌ها را در ميان بسياران و خاصه جوانان برانگيخت.
آدميت نه به پيمودن راههای رفته بسنده کرد و نه تاريخ را با داستانسرايی و افسانه‌پردازی يکی دانست: "تاريخنويسی غير از فن نقالی است". تاريخ، دانش انديشيدن در چرائی رويدادهای زمانهای گذشته است. انديشيدن دربارۀ سلسله و مجموعه‌ای از "معلولها"يی که در پی و در کنار هم به "توالی"، "جريان" يافته‌اند. بی آنکه علت‌العللی هم باشد که همواره و در همه حال، چند و چون چگونگی "جريان" واقعات و حادثات را روشن کند. تنها خرد و خردانديشی است که می‌تواند فهم و درک رويدادها را ممکن کند و پژوهش تاريخی را از خصلت پژوهشهای علمی برخوردار گرداند.
تاريخ آدميت از مسائل و ضروريات عصر تاريخی ما غافل نبود. آن صفحات که نوشت تاريخ گذشته‌ها نبود، شرح و روايت زمانۀ ما هم بود. از لابلای صفحات و جمله‌ها و واژه‌های تاريخ آدميت، زمانۀ ما و مسائل و ضروريات آن است که در برابر ديدگان پديدار می‌شود و در ذهن نقش می‌گيرد: ضرورت دموکراسی اجتماعی، ضرورت آزادی، ضرورت طرد سيطرۀ قدرتهای بيگانه و تحکيم استقلال و حاکميت ملی، ضرورت تجدد و ترقيخواهی، ضرورت آزادانديشی و طرد خشک‌انديشی و تحجر، ضرورت خردگرائی و خردمداری و طرد کهنه‌پرستی و خرافه‌انگاری. گزينه‌های آدميت صريح و روشن است و بی مجامله و محابا.
آدميت، زمانۀ معاصر را زمانۀ اعتلاء و تفوق و چيرگی فرهنگ و تمدن غرب می‌شناخت و بهره گيری از دستاوردهای اين تمدن را ضرور می‌دانست بی‌آنکه در اين بهره‌گيری تا مرزهای " تقليد کورکورانه" به پيش رود. در بحث ميان "قديم" و "جديد" و "شرق" و "غرب"، آدميت نفس تجددخواهی بود و روشنگری. نه سيطره‌جويی و سلطه‌طلبی "غرب" را از ياد می برد و نه از ضرورت طرد و دفع آن غافل می‌ماند. آدميت، نه "غرب زده " و نه " غرب ستيز". و آگاه به ضرورتهای زمانه.
آدميت شهروند بيداردل زمانۀ ما بود. آزادانديشی روشن‌‌بين که ظلم و ستم و سرکوب و جهل و جمود را منکوب و مطرود و زدوده می‌خواست. با سودای بهروزی و بهزيستی مردمان زيست. آدميت دوران پايانی زندگی را در عزلتی ناخواسته و تحميلی سپری کرد در حصاری ساخته و پرداختۀ حاکمان و متشرعان و برافراخته از لعن و طعن و تهمت و نفرين. خشک‌انديشان و شريعت‌پناهان نه پيام آزادانديشانۀ او را تاب می‌آوردند و نه اين سخن او راکه مصلحت کار مردمان در ياری جستن از خرد و خردمندی و تبری از خرافه و وهم و نامعقولات است. به طبع و نشر نوشته‌هايش رخصت نمی‌دادند و او را فرو رفته در خاموشی و فراموشی و نيستی می‌خواستند. دوران پايانی زندگی آدميت، در تبعيد و در درون مرزها گذشت.

آدميت تداوم سنت عرف زيستی و عرف انديشی در فرهنگ ما بود. در برابر خرافه، کهنه‌‌انديشی و نوستيزی، سنت‌شکنی بيهراس بود و در بزرگداشت خرد و دانش و تجددخواهی، سنت‌گذاری پرتوان. آدميت، حقانيت تجدد و روشنگری بود. در قلم او روشنائی بود. قلم او روشنائی بود: چراغ راهی برای همۀ نسلها، همواره، از ديروز تا هميشه.

سيروس آرين‌پور ـ نعمت آزرم ميرزازاده ـ مهدی استعدادی شاد ـ بهمن امينی ـ کاظم ايزدی ـ رضا براهنی ـ سهراب بهداد ـ شهرنوش پارسی پور ـ ناصر پاکدامن ـ محمد جلالی سحر ـ فرشيد جمالی ـ علی‌اصغر حاج‌سيدجوادی ـ سروش حبيبی ـ حسن حسام ـ محسن حسام ـ تراب حقشناس ـ منصور خاکسار ـ نسيم خاکسار ـ مهدی خانبابا تهرانی ـ هادی خرسندی ـ اسماعيل خويی ـ حسين دولت‌آبادی ـ جليل دوستخواه ـ ناصر رحمانی‌نژاد ـ علی رضوی ـ سعيد رهنما ـ ناصر زراعتی ـ حماد شيبانی ـ علی شيرازی ـ بتول عزيزپور ـ آنا عنايت ـ محمود عنايت ـ شهرام قنبری ـ داريوش کارگر ـ هوشنگ کشاورز صدر ـ سيما کوبان ـ مهناز متين ـ علی متين دفتری ـ مريم متين دفتری ـ هدايت متين دفتری ـ اردشير محصص ـ رضا مرزبان ـ بهروز معظمی ـ عباس معيری ـ هايدۀ مغيثی ـ ابراهيم مکی ـ باقر مؤمنی ـ ناصر مهاجر ـ شيدا نبوی ـ فرهاد نعمانی ـ مجيد نفيسی ـ بهمن نيرومند ـ محسن يلفانی.

  نظرات رسيده (0)      
نظر شما؟     Asghar Agha Home صفحه نخست     مناسب چاپ     بالاي صفحه
 
 
 
این سایت را BookMarkکنید!
بايگاني
 May 2008 [4]
 April 2008 [23]
 March 2008 [5]
 February 2008 [11]
 January 2008 [28]
 December 2007 [18]
 October 2007 [5]
 September 2007 [10]
 August 2007 [12]
 July 2007 [19]
 June 2007 [17]
 May 2007 [6]
 April 2007 [8]
 March 2007 [24]
 February 2007 [10]
 January 2007 [26]
 December 2006 [27]
 November 2006 [14]
 October 2006 [44]
 September 2006 [9]
 August 2006 [12]
 July 2006 [22]
 June 2006 [11]
 May 2006 [5]
 April 2006 [4]
 March 2006 [1]
 February 2006 [17]
 January 2006 [18]
 December 2005 [11]
 November 2005 [1]
 October 2005 [4]
 September 2005 [22]
 August 2005 [27]
 July 2005 [10]
 June 2005 [8]
 May 2005 [14]
 April 2005 [3]
 March 2005 [10]
 February 2005 [12]
 January 2005 [14]
 December 2004 [7]
 November 2004 [3]
 October 2004 [2]
 September 2004 [4]
 August 2004 [5]
 July 2004 [7]
 June 2004 [9]
 May 2004 [3]
 April 2004 [3]
 March 2004 [6]
 February 2004 [8]
 January 2004 [20]
 December 2003 [7]
 November 2003 [2]
 October 2003 [2]
 September 2003 [4]
 August 2003 [11]
 July 2003 [28]
 June 2003 [13]
 May 2003 [2]
 April 2003 [8]
 March 2003 [6]
 February 2003 [6]
 January 2003 [5]
 December 2002 [9]
 November 2002 [12]
 October 2002 [5]
هادي در ...
::  هادي سرا
::  ايرانيان
حاشيه
::  تاکنون 743 مطلب در اين سايت منتشر شده است.
::  نسخه ايکس ام ال اين سايت را در اينجا مشاهده نماييد.
::  اين سايت توسط برنامه موويبل تايپ 3.33 طراحي و اجرا شده است.
::  کليه حقوق اين سايت بر اساس امتياز Creative Commons  متعلق به هادي خرسندي است.