بابا فرمايشات اين خانوم ها دست حزب كمونيست كوليگري رو از پشت بسته

سلام
خیلی ارادتمندم بخصوص که در هیچ حرکتی این بابای مردم فریب را فراموش نمی کنید.
مرا ببخشید که بخاطر گرفتاری فراوان حتی همّت نداشتم جواب رسید دو شماره اصغر آقا و محبّت را شما بدهم.
می دانم وقت کم داری که به حرفم گوش کنید یا بر نوشته ام با نگاهی قدم رنجه فرمائید.
اما برای دل خودم هم که شده داستانی نقل می کنم که زبان حالم باشد و عذر تقصیر.
قدیما در محل ما کشاورزان با بیل های مخصوص و مرد افکنی زمین را شخم می زدند، وسیله ای هم بودبنام کلوخ کوب که که کار با آن و کلوخ کوبی بعد از کندن زمین بمراتب سخت تر و طاقت فرسا تر از شخم زمین بود.
وقتی کشاورزان از کندن زمین خسته می شدند، برای استراحت بیل را می گذاشتند و کلوخ کوب را بر می داشتندو برای استراحت و تنوع، مشغول کلوخ کوفتن می شدند.
این کار تبدیل به ضرب المثل شده بود و هر وقت کسی می خواست از سختی روزگارش بگوید ، می گفت : استراحتم را کلوخ می کوبم . کنایه از اینکه بعد از اتمام کار، به جای استراحت به کاری سخت تر از کار اصلی ام می پردازم.

یادم می آید یکی از اساتید بلند مرتبه آواز و موسیقی ایرانی که بچه محل و ضمناً معلم ما هم بودهمیشه می گفت : استراحتم را کلوخ می کوبم. گویای اینکه بعد از فراغت از کلاس درس، به تدریس موسیقی و کاری سخت تراز کار اصلیش که معلمی می پرداخت.
این ها را نقل کردم که زبان حال خودم باشد .حالا هم که به تعبیر شما به "تور" دائمی خارج از کشور افتاده ام و و با کلی فیس و افاده در فرانسه زندگی می کنم ، بیل و کلنگ زدنم سخت تر از قبل وطاقت فرسا تر از زمانی که ایران بودم شده است.
افزون بر آن، در گیر مشکلات و مصائب جمهوری خاتمی نژاد هم می باشم،و از آنجا که فهمیده ام خیلی از اکبر گنجی مهم تر هستم ، خود را ملزم و موظف می دانم که بیکار ننشینم و بعداز فراغت از نه ساعت کار لاینقطع در یک شرکت ساختمانی، چُرت زنان هم غذا بخورم و هم به امور مهمه کشورم بپردازم.سایت راه بیاندازم و هی بنویسم، و فردایش همه را پاک کنم.آخه غیر از خودم کسی آدرس سایت را ندارد وتازه مطالبی که در حال غذا خوردن و چرت زدن بروی سایت می آید بهتر است خواننده اش خودم باشم.
راستش در نوشتن که حرفه ای نیستم. مجبورم با دو انگشت بنویسم. همون دو انگشتی که در خوردن غذا هم باید شرکت داشته باشند.تصور کنید زیر صفحه کلید چه محشری است از خورده نون و برنج. حالا کاری به خاکستر سیگار ندارم.
باور کنید آدرس سایت را برای تبلیغ ننوشتم.اصلاً چنین فردی اگر هم حرفی برای زدن داشته باشد با این حال و روزگار چه معجونی ارائه خواهد کرد.
اما از آنجاکه مسئولیت مهمتر از گنجی بودن بر شانه ام سنگینی می کند نمی توانم آرام بنشینم. حالا دور دنیا رفتن وکنفرانس دادن هیچ، اما نمی توانم بی خیال بنشینم.
قصد تعریف از خود ندارم. حقاً شما بگوئید من از گنجی و خاتمی مهمتر نیستم ؟ من یک معلم بودم. یک کلمه از حرفای بو دار گنجی و خاتمی را هم بر زبان نیاوردم.بعد از آزادی مشروط از زندان تا مدتها مجبور بودم هر هفته دفتر اطلاعات را امضاء کنم.از شهر اصفهان هم اگر می خواستم خارج شوم باید خبر می دادم تا قبل از خودم پرونده ام پیشاپیش به شهر مورد نظر فرستاده شود. بعد از اتمام دوره حضور غیاب نیز ممنوع الخروج بودم.حالا هم که با هزار یا علی مدد به فرانسه آمده ام جرأت ندارم نزدیک سفارت ایران بشوم تا رضایتنامه ای برای پاسپورت همسرم تنظیم کنم.همسرم و خانواده ام نیز کاملا تحت نظرند. بلافاصله بعد از صدور پاسپورت همسرم، وارد منزلمان شدند و پاسپورت و بقیه مدارک را ضبط کردند.به خانواده ام در بازجوئی و داد گاه تفهیم کردند که حتی سرفه های پنجساله ما در تلفن ضبط شده است .
من نیک می دانم پایش بیافتد دولت فرانسه مرا در ازاء یک لیتر نفت تحویل حکومت ایران می دهد.
حال شما که به ذکاوت و ریز بینیتان اذعان کامل دارم بگوئید چرا من که یک کلمه حرفای ابراهیم نبوی را نزده ام، اینقدر مهم و خطر ناکم که نمی توانم برای حل مشکل پاسپورت همسرم وارد سفارت ایران بشوم.در حالیکه آقای نبوی وارد سفارت می شود و به قول خودش دو بار هم رأی می دهدو چگونه است که اقای خاتمی نژاد و گنجی که آنقدر گنده گوئی کرده اند، راحت و بی درد و سر با صلوات و سلام از کشور خارج می شوندو از کرملین تا کاخ سفید برایشان فرش قرمز می گسترانند.
ببخشید صفحه نظرات را با صفحه درد دلها عوضی گرفتم.
چاکرم